... en hier moet dus een verhaaltje komen over de persoon achter de posts. Zou iemand daar werkelijk in geinteresseerd zijn? Bovendien is Internet het medium bij uitstek om jezelf beter voor te doen dan je in werkelijkheid bent. Niet dat ik dat zelf zou doen, uiteraard niet! <insert schijnheilige smiley hier>

Of zal ik zo'n leuk CU2-lijstje invullen met interessante wetenswaardigheden als 'Wat is je favoriete merk schoenveter' en 'In welke supermarkt doe jij altijd je boodschappen?' Leuke weetjes voor de fans, maar weinig relevante info...

Het schijnt dat het vakje waar nu nog een lieftallige dame in burqa te zien is eigenlijk bedoeld is om een foto van jezelf in te zetten, maar dat zal ik jullie ook maar niet aandoen. Niet dat ik zo'n oerlelijk paardenhoofd heb (hoewel de jury daar nog over verdeeld is...), maar tenslotte wil ik niet op straat aangesproken worden door schuimbekkende Kane-fans die mij publiekelijk terecht willen stellen omdat ik weer iets gemeens over hun idool Dinand heb gepost in het Muziek-forum. Nee, voorkomen is beter dan genezen, in deze...

----

Het is zondagmiddag, heerlijk weer: de zon schijnt en de vogeltjes fluiten. Perfecte dag om eens lekker naar buiten te gaan en te genieten van het mooie Hollandsche Landschap, de frisse buitenlucht op te snuiven en de eendjes te voeren. Toch zit ik binnen met een verbeten hoofd een tekstje te typelen, verse koffie binnen handbereik en een brandende peuk tussen de lippen geklemd terwijl op de achtergrond het Miles Davis Quintet uit de stereo schalt.

Het zal voor de meeste Fokkers geen nieuws zijn dat er een licht verslavende werking uitgaat van het plaatsen van berichtjes op een forum en het reageren op nieuws met sarcastisch bedoelde one-liners. Hoe zou dat toch komen? Stiekem koester ik de illusie dat dagelijks honderden mensen willen lezen wat ik denk over uiteenlopende zaken als de laatste hitsingle van K-Otic, het nieuwe regeeraccoord of de gebreken in de Fok!policy.

Fok! is het podium waar ik en vele anderen hun schrijfsels kwijt kunnen en waar ze misschien ook echt gelezen worden, waar mensen zich misschien kwaad maken om wat ik geschreven heb of waar mensen juist moeten lachen om een van mijn flauwe opmerkingen. Fok! is ook de plaats waar ik zelf kan lezen over interessante muziek en boeiende films die ik wellicht niet ontdekt zou hebben als iemand anders me hier niet getipt had. Waarvoor dank.

----

Onderzoek onder de bezoekers van deze website toont aan dat maar liefst 2,2% van de respondenten nooit naar muziek luistert. Hoe is het mogelijk, vraag je jezelf dan af als oprecht muziekfanaat. Ervaren deze mensen dan geen gemis? Hebben ze nooit de onbedwingbare behoefte om te willen genieten van de lieflijke klanken van een klassiek strijkensemble, het improvisatietalent van een jazzmuzikant, de raspende gorgel van de zanger van black-metalformatie Nocturnal Evil Demon Army of Doom of de beukende beats van DJ Kwezel? Ik kan het me moeilijk voorstellen...

Zelf behoor ik eerder tot de Popnerds, mensen die dagenlang dromen over alle cds en platen die ze nog willen hebben en de meest futiele feiten over hun favoriete artiesten moeiteloos kunnen opdreunen ("wisten jullie dat tuba-speler Jimi Donut stiekem meeblaast op de tweede lp van het Stinkvoet Ensemble?"). 's Nachts fantaseren zij niet over Playboy-modellen, maar dromen dat ze de ultra-zeldzame debuut-lp van de psychelische sixties-formatie Orange-Colored Candy-Eaters from Mars (oplage: 50 stuks) zullen aantreffen in een doos met tweedehands platen van James Last en het Mantovani Orkest.

Een ongezonde obsessie? Het is mij al vaker verteld...

---

"Je bent zo oud als je je voelt" is een bekend motto dat meestal gebruikt wordt door *kuch* oudere jongeren die maar niet willen opgroeien. De laatste tijd vraag ik me af of het andersom ook werkt: mag ik mijzelf op mijn vier-en-twintigste levensjaar nog wel met goed fatsoen tot de 'jongere generatie' rekenen? Kortom, ik begin mezelf een beetje een oude tak te voelen...

Tot mijn afgrijzen moet ik constateren dat alle hippe trends tegenwoordig geruisloos aan mij voorbijgaan. Het schreeuwerige Yorin-taaltje ("Keihard de lekkerste!") spreekt mij al jaren niet meer aan, ondanks mijn passie voor muziek zou ik je absoluut niet kunnen vertellen wat er op 1 in de Mega Top 100 staat en ook bij de laatste Gothic-hype heb ik natuurlijk weer jammerlijk de boot gemist. Een andere trend, de hippe coverversies van bekende hits uit de jaren tachtig en negentig roept bij mij een intense weerzin op: ik ben namelijk al van een leeftijd dat ik me de originelen nog levendig kan herinneren.

Als er dan weer een oude favoriet van een nieuw jasje voorzien wordt, compleet met hijgerig zangeresje en cheapo *boem*boem*boem*-beats, dan kan ik alleen maar verzuchten dat 'vroeger alles beter was'. Volgens mij heb ik vanmorgen ook al de eerste grijze haar ontdekt...

---

Boudewijn de Groot zong ooit eens "De tijden veranderen sneller dan ooit / Vandaag kan al gisteren wezen" en zo is het maar net. Met het verstrijken van de tijd veranderen trends sneller dan de meeste mensen ze kunnen bijhouden. Bij deze moet ik de noodklok luiden, want een schitterend instrument dreigt in ongebruik te raken. Net zoals het clavecimbel ooit in een klap overbodig werd gemaakt door de uitvinding van de piano en doedelzakken in contemporaine muziek ook niet erg populair meer zijn (uitzonderingen als 'Mull of Kintyre' daargelaten), wordt de Vibrafoon met uitsterven bedreigd.

Waarom horen we de koele klanken van dit instrument niet meer terug in de hedendaagse muziek? Is er wellicht een schrikbarend tekort aan jonge Vibrafonisten? Tenslotte worden de meesters op dit instrument, ik noem een Gary Burton of Bobby Hutcherson, ook een dagje ouder en zal de naam van het apparaat de gemiddelde lezer eerder doen denken aan een seks-speeltje of de trilfunctie van hun GSM. Eeuwig zonde als je het mij vraagt, want er zijn weinig andere instrumenten in staat om zowel koel als warm te klinken. Natuurlijk kan een goede synthesizer wel een aardige imitatie weergeven, maar de ware liefhebber neemt uiteraard enkel genoegen met het origineel.

En voor de onwetenden die denken dat ik me druk maak om niets, wacht maar tot de electrische gitaar of het drumstel op de lijst 'bedreigde instrument-soorten' komt te staan. Het is slechts een kwestie van tijd....

----

Gezien de bescheiden bezoekersaantallen van deze pagina (momenteel zo'n 170 views, waarvan ik zelf vast verantwoordelijk ben voor ongeveer de helft) doe ik toch iets niet helemaal goed. Vergelijk mijn pietepeuterige aantal bezoekers eens met de populairste dames hier in het fotoboek en je komt tot een ontluisterende conclusie: mannen worden hier gewoon gediscrimineerd. Zijn wij wellicht niet interessant genoeg? Ook op het Fok!forum kun je enkel tot dezelfde conclusie komen: waar schouderophalend wordt gereageerd op de komst van de zoveelste mannelijke newbie, kunnen lieftallige jonge dames rekenen op een warm onthaal door een meute aan bewonderaars.

Vandaar dat ik vanaf heden heb besloten om een virtuele sekse-operatie te ondergaan en voortaan on-line door het leven te gaan als vrouw. Ik heb al een paar charmante fotos uit de laatste editie van de Wehkamp-gids geknipt, binnenkort zullen ze hier in het Fotoboek te bewonderen zijn. Reken maar dat mijn nieuwe virtuele identiteit op veel meer belangstelling kan rekenen dan mijn huidige, het is alsof je vers vlees aan een roedel uitgehongerde wilde honden voert.

Hoewel het uiterlijk natuurlijk veel belangrijker is dan het innerlijk (hoezeer mensen je ook van het tegendeel proberen te overtuigen: om een cadeautje hoort gewoon een mooi papiertje) moet deze imago-verandering ook gepaard gaan met een lichte bijstelling van mijn virtuele karakter om het geheel wat overtuigender te maken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee: als er binnenkort een nieuwe user op het forum verschijnt die graag Breezah's drinkt, wiens favoriete artiesten Celine Dion en Mariah Carey zijn en Titanic en Pearl Harbour tot de beste films ooit rekent, denk dan nog eens terug aan dit stukje tekst en weet dat je voor het lapje gehouden wordt. Aan degenen die deze waarschuwing in de wind slaan en zometeen met beide ogen in de val trappen: weet alvast dat er iemand achter zijn PC zit die je hard uitlacht.

---

Vandaag heb ik een belangrijke beslissing genomen: mijn haar moet er af. In de vakantie neem ik het meestal niet zo nauw met de uiterlijke verzorging, met name het scheren wil er nog weleens bij inschieten. Maar vanmorgen sloeg de schrik mij toch enigszins om het hart toen ik in de spiegel keek: inmiddels kan ik wel doorgaan voor de langverloren tweelingbroer van Charles Manson. Ook werd ik reeds voorzichtig benaderd voor een bijrol als een van de twaalf apostelen in een nieuwe low budget-productie van 'Jesus Christ Superstar'.

Opgegroeid in de jaren negentig ben ik echt een product van de Grunge-generatie. Toen Kurt nog leefde en Pearl Jam nog clips maakte besloot ik (net als vele andere makkelijk beinvloedbare vijftienjarigen) dat lang haar eigenlijk best wel stoer was. Lekker afzetten tegen de maatschappij en kijk mij toch eens alternatief zijn. Zo gezegd, zo gedaan: ondanks dreigementen van mijn ouders ("Ik knip het wel af als je slaapt!") moest en zou ik mijn haar laten groeien. Achteraf gezien mag ik nog van geluk spreken dat ik niet tien jaar eerder geboren ben, anders had ik wellicht met een oude stijl-Bon Jovi-achtig poedelkapsel rondgelopen.

Maar inmiddels zijn we bijna tien jaar verder en die berg haar begint voornamelijk een last te worden. Oude dametjes klemmen hun tasje nog wat steviger vast als ik achter ze sta bij de pinautomaat en op het uitzendbureau weten ze mij te vertellen dat, gezien mijn weinig representatieve uiterlijk, alleen banen als kabeltrekker en magazijn-medewerker voor mij zijn weggelegd. Kortom: tijd voor iets nieuws.

Maar wat? Een vergelijkend onderzoek in de collegebanken toont aan dat het leeuwendeel van de jong-volwassen mannen tegenwoordig getooid is met een kapsel waar ik de officiele naam niet van weet: opgeschoren en met een kwak gel naar achteren gekamd. Zou dat wat voor mij zijn? Of zal ik toch eerder gaan voor het studentikoze bloempot-model dat ooit populair werd gemaakt door Reinout 'Arnie' Oerlemans? Of toch de tondeuse er maar helemaal overheen?

Eerlijk gezegd zie ik nogal op tegen mijn aanstaande trip naar de kapper: waar ik ook om zal vragen, het zal er uiteindelijk toch totaal anders uit komen te zien dan hoe ik het in gedachten heb. Maar goed: in het ergste geval kan ik het altijd weer lang laten groeien...