Taal Begint Bij En Met Het Lichaam In De Hersens
Begrijpen en begrepen worden begint met het spreken van de Nederlandse taal. De taal van de zorg, van ons onderwijs, de taal van de toekomst van onze kinderen. Daarom willen we dat iedereen die in Nederland woont Nederlands leert.

Taal begint bij het lichaam, voor dat jij begint te praten denkt eerst jouw hersens, ook al denk jij soms te praten zonder te denken. Het is wetenschappelijk bewezen dat voor dat de mond praat eerst de hersens signalen aan de mond geeft, eerst daarna begint de mens met zijn mond te spreken. De signalen van de hersens naar de mond voordat zij gesproken zijn noemt de wetenschap subvocale taal.
Meer info zoek op internet bij Google subvocale praten

Een taalcoach is een vrijwilliger die iemand helpt met het leren van de Nederlandse taal. Dit gebeurt vooral door de taal in de praktijk te oefenen. De taalkoppels kunnen de bezigheden samen bepalen. Dit kan variëren van een bezoek aan een museum of de bibliotheek tot naar het gemeentehuis gaan om iets af te handelen, of gewoon te praten.
Iedereen kan taalcoach zijn: student, gepensioneerde, een collega of een moeder van school. Taalcoach zijn is leuk en leerzaam. Je ziet Nederland eens door andermans ogen. Bovendien draag je zo bij aan een betere samenleving. Afhankelijk van de werkwijze van de organisatie kom je 2 à 3 uur per week of twee weken bij elkaar. Je trekt meestal zes tot twaalf maanden met elkaar op.

Er zijn al veel organisaties in Nederland die werken met taalcoaches zoals Gilde SamenSpraak, Vluchtelingenwerk Nederland, Landelijk Netwerk Thuislesorganisaties, Rode Kruis Nederland en Humanitas. Ook het Oranje Fonds ondersteunt veel projecten, de zogenaamde maatjesprojecten. Deze organisaties zijn in veel gemeenten actief.
AdyVanDeSloop

Dit zijn de namen van de zonen van Israël die samen met hem, Jakob, naar Egypte waren gekomen, ieder met zijn gezin: 2 Ruben, Simeon, Levi, Juda, 3 Issachar, Zebulon, Benjamin, 4 Dan, Naftali, Gad en Aser. 5 Jozef was al langer in Egypte. In totaal waren daar toen zeventig personen die rechtstreeks van Jakob afstamden. 6 Jozef en zijn broers en al hun generatiegenoten stierven, 7 maar hun nakomelingen kregen veel kinderen en zo breidden de Israëlieten zich steeds meer uit. Ze werden zo talrijk dat ze het hele land bevolkten.
8 Er kwam in Egypte een nieuwe koning aan de macht, die Jozef niet gekend had. 9 Hij zei tegen zijn volk: ‘De Israëlieten zijn te sterk voor ons en te talrijk. 10 Laten we verstandig handelen en voorkomen dat dit volk nog groter wordt. Want stel dat er oorlog uitbreekt en zij zich aansluiten bij onze vijanden, de strijd tegen ons aanbinden en uit het land wegtrekken!’ 11 Er werden slavendrijvers aangesteld die de Israëlieten tot zware arbeid dwongen. Ze moesten voor de farao de voorraadsteden Pitom en Raämses bouwen. 12 Maar hoe meer de Israëlieten onderdrukt werden, des te talrijker werden ze. Ze breidden zich zo sterk uit dat de Egyptenaren een afkeer van hen kregen. 13-14 Daarom beulden ze hen af en maakten ze hun het leven ondraaglijk met zwaar werk: ze moesten stenen maken van klei en op het land werken, en ze werden voortdurend mishandeld. [13–14] 14
15 Bovendien gelastte de koning de Hebreeuwse vroedvrouwen, Sifra en Pua geheten, het volgende: 16 ‘Als u de Hebreeuwse vrouwen bij de bevalling helpt, let dan goed op het geslacht van het kind. Als het een jongen is, moet u hem doden; is het een meisje, dan mag ze blijven leven.’ 17 Maar de vroedvrouwen hadden ontzag voor God en deden niet wat de koning van Egypte hun had opgedragen: ze lieten de jongetjes in leven. 18 Daarom ontbood de koning de vroedvrouwen. ‘Wat heeft dit te betekenen?’ vroeg hij hun. ‘Waarom laat u de jongens in leven?’ 19 De vroedvrouwen antwoordden de farao: ‘De Hebreeuwse vrouwen zijn anders dan de Egyptische: ze zijn zo sterk dat ze hun kind al gebaard hebben voordat de vroedvrouw er is.’ 20 God zegende het werk van de vroedvrouwen, zodat het volk zich sterk uitbreidde. 21 En omdat de vroedvrouwen ontzag voor God hadden, schonk hij ook aan hen nakomelingen. 22 Toen gaf de farao aan heel zijn volk het bevel om alle Hebreeuwse jongens die geboren werden in de Nijl te gooien; de meisjes mochten in leven blijven.

Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, gelegen in Judea, in de dagen van den koning Herodes, ziet, enige wijzen van het Oosten zijn te Jeruzalem aangekomen.

2 Zeggende: Waar is de geboren Koning der Joden? want wij hebben gezien Zijn ster in het Oosten, en zijn gekomen om Hem te aanbidden.

3 De koning Herodes nu, dit gehoord hebbende, werd ontroerd, en geheel Jeruzalem, met hem.

4 En bijeenvergaderd hebbende al de overpriesters en Schriftgeleerden des volks, vraagde van hen, waar de Christus zou geboren worden.

5 En zij zeiden tot hem: Te Bethlehem, in Judea gelegen; want alzo is geschreven door den profeet:

6 En gij Bethlehem, gij land Juda! zijt geenszins de minste onder de vorsten van Juda; want uit u zal de Leidsman voortkomen, Die Mijn volk Israël weiden zal.
schilderij van Anonymus: De drie wijzen voor Herodes

7 Toen heeft Herodes de wijzen heimelijk geroepen, en vernam naarstiglijk van hen den tijd, wanneer de ster verschenen was;

8 En hen naar Bethlehem zendende, zeide: Reist heen, en onderzoekt naarstiglijk naar dat Kindeken, en als gij Het zult gevonden hebben, boodschapt het mij, opdat ik ook kome en Datzelve aanbidde.

9 En zij, den koning gehoord hebbende, zijn heengereisd; en ziet, de ster, die zij in het oosten gezien hadden, ging hun voor, totdat zij kwam en stond boven de plaats, waar het Kindeken was.

10 Als zij nu de ster zagen, verheugden zij zich met zeer grote vreugde.
schilderij van Peter Paul Rubens: De aanbidding der wijzen (1624)» meer

11 En in het huis gekomen zijnde, vonden zij het Kindeken met Maria, Zijn moeder, en nedervallende hebben zij Hetzelve aangebeden; en hun schatten opengedaan hebbende, brachten zij Hem geschenken: goud en wierook, en mirre.

12 En door Goddelijke openbaring vermaand zijnde in den droom, dat zij niet zouden wederkeren tot Herodes, vertrokken zij door een anderen weg weder naar hun land.

13 Toen zij nu vertrokken waren, ziet, de engel des Heeren verschijnt Jozef in den droom, zeggende: Sta op, en neem tot u het Kindeken en Zijn moeder, en vlied in Egypte, en wees aldaar, totdat ik het u zeggen zal; want Herodes zal het Kindeken zoeken, om Hetzelve te doden.
schilderij van Albrecht Dürer: De vlucht naar Egypte» meer

14 Hij dan opgestaan zijnde, nam het Kindeken en Zijn moeder tot zich in den nacht, en vertrok naar Egypte;

15 En was aldaar tot den dood van Herodes; opdat vervuld zou worden hetgeen van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende: Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.
schilderij van Il Tintoretto: Kindermoord» meer

16 Als Herodes zag, dat hij van de wijzen bedrogen was, toen werd hij zeer toornig, en enigen afgezonden hebbende, heeft omgebracht al de kinderen, die binnen Bethlehem, en in al deszelfs landpalen waren, van twee jaren oud en daaronder, naar den tijd, dien hij van de wijzen naarstiglijk onderzocht had.

17 Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet Jeremia, zeggende:

18 Een stem is in Rama gehoord, geklag, geween en veel gekerm; Rachel beweende haar kinderen, en wilde niet vertroost wezen, omdat zij niet zijn!

19 Toen Herodes nu gestorven was, ziet, de engel des Heeren verschijnt Jozef in den droom, in Egypte.

20 Zeggende: Sta op, neem het Kindeken en Zijn moeder tot u, en trek in het land Israëls; want zij zijn gestorven, die de ziel van het Kindeken zochten.

21 Hij dan, opgestaan zijnde, heeft tot zich genomen het Kindeken en Zijn moeder, en is gekomen in het land Israëls.

22 Maar als hij hoorde, dat Archelaüs in Judea koning was, in de plaats van zijn vader Herodes, vreesde hij daarheen te gaan; maar door Goddelijke openbaring vermaand in den droom, is hij vertrokken in de delen van Galilea.

23 En daar gekomen zijnde, nam hij zijn woonplaats in de stad, genaamd Nazareth; opdat vervuld zou worden, wat door de profeten gezegd is, dat Hij Nazarener zal geheten worden.

Het is al vrij lang geleden dat een interview zo snel en zo fel een storm van reacties opriep. Ik doel natuurlijk op de uitspraken van minister van integratie Ella Vogelaar over de toekomst van de islamitische gemeenschap in ons land, vorige week in Trouw verschenen en nu al een mijlpaal in de publieke discussie over het culturele profiel van het Nederland van morgen.
Het was overigens niet allemaal doordacht wat Vogelaar zei. Ze had kunnen volstaan met de stelling dat de grote en groeiende islamitische minderheid op de duur uiteraard invloed zal uitoefenen op de manier van denken en doen in ons land. Die invloed valt alleen te blokkeren door onze moslims voorgoed het kiesrecht te ontnemen en te beroven van grondrechten zoals vrije meningsuiting, vereniging en vergadering. Wie het gebrul van Geert Wilders serieus neemt, krijgt inderdaad de indruk dat hij bereid is zover te gaan. Een norm in de moderne geschiedenis van ons land.
Inmiddels zijn er over de kwestie al zo veel verstandige dingen gezegd, dat het moeilijk is niet in herhaling te vervallen. Om die reden zou ik mij willen bepalen tot met name één aspect, te weten het slordige gebruik van de uitdrukking ’joods-christelijk’, door Vogelaar gehanteerd en zelfs met ’islamitisch’ uitgebreid.
Om te beginnen is van verschillende kanten opgemerkt dat joods-christelijk een kort geleden bedachte combinatie is, niet vrij van politiek opportunisme. Pas na de Tweede Wereldoorlog, schreef Willem Breedveld in zijn rubriek, ontdekte het christendom zijn joodse wortels en ging, ’bij wijze van goedmakertje’ over onze joods-christelijke cultuur spreken. De Nijmeegse hoogleraar Raedts sprak, in gelijke trant, van ’een doekje voor het bloeden’ en de Joodse columniste Anet Bleich ging zelfs zover de toevoeging ’joods’ een overbodig en ’hypocriet toevoegsel’ te noemen.
Ernstiger dan het opportunisme is de hoogst ongelukkige verbinding van het combinatiebegrip met onze ’kernwaarden’, zoals VVD-fractievoorzitter Mark Rutte het in de Volkskrant wenste te noemen, waaronder hij met name ’de gelijkheid van mannen en vrouwen’ verstond.
Nu laat ik in het midden dat juist deze ’kernwaarden’ in Nederland nog geen halve eeuw zijn erkend, waarmee we de eeuwen van politieke beschaving die eraan vooraf gaan, volgens Rutte maar moeten afschrijven. Veel gekker is dat het nu juist niet het jodendom en christendom zijn geweest, die deze gelijkheid hebben bewerkstelligd maar seculiere ideologieën als het liberalisme en socialisme, stammend uit de religievijandige Verlichting. Rutte heeft blijkbaar geen benul van de politieke traditie waarin hij zelf staat.
Dat vrijzinnige vertegenwoordigers van jodendom en christendom zich inmiddels bij de erkenning van seksegelijkheid hebben neergelegd, is van secundair belang. Religies moeten beoordeeld worden naar hun orthodoxe kern, wat in dit geval noopt tot erkenning van de harde waarheid dat het judaïsme evenals het katholicisme en de gereformeerde variant het protestantisme de gelijkheid van man en vrouw nog altijd principieel verwerpen. Orthodoxe rabbijnen en katholieke priesters zijn altijd mannen en hoe de SGP over de politieke rechten van vrouwen denkt, behoeft geen toelichting. Dat Rutte deze SGP tegenover minister Vogelaar in bescherming neemt, laat overduidelijk zien hoezeer zijn islamofobie zijn oordeelsvermogen lelijk begint aan te tasten.
Dat bij de rechtvaardiging van onze politieke ’kernwaarden’ ten onrechte een beroep wordt gedaan op de ’joods-christelijke traditie’, is overigens slechts één bezwaar. Evenmin overtuigend is de stelling dat zowel het jodendom als het christendom – op gelijke voet, lijkt men te willen zeggen – onze Nederlandse traditie of beschaving heeft getekend. In dit opzicht verschillen de beide componenten fundamenteel.
Het christelijk stempel van onze Nederlandse cultuur – van heel de Europese cultuur – is onmiskenbaar aanwezig. Weliswaar lopen de kerken leeg en is Kerstmis een vreetfestijn geworden, zoals we met Pasen de meubelboulevard bezoeken, maar ons taalgebruik, onze muziek en architectuur, en wat nog meer zegt, onze persoonlijke moraal is en blijft tenminste impliciet verwijzen naar christelijke wortels, die de mozaïsche tien geboden niet hebben gekend.
Zien we af van de gereformeerde minderheid in ons land en daarbuiten, dan valt dat van het jodendom onmogelijk te zeggen. De joodse godsdienst kent niet het streven van wereldreligies zoals het christendom (en de islam) die van nature expansief en bij tijden zelfs agressief zijn, maar volhardt in een beslotenheid die kenmerkend is voor een volksgodsdienst – letterlijk: de godsdienst van het ene Joodse volk, gevestigd in één land, Israël, waarop ook de Joden in de diaspora zich oriënteren.
Dat Joden een hoogst opmerkelijke bijdrage hebben gegeven aan de moderne beschaving, weerlegt niet het feit dat de joodse religie en de Joodse gemeenschap geen ambitie hebben getoond hun omgeving naar hun beeld en voorbeeld te modelleren. Dit feit vormt het tweede bezwaar tegen de gemakzuchtige uitdrukking ’joods-christelijk’. De combinatie leidt onnodig tot misverstand.

SYMBOLEN EN TEKENS

Wat betekent het woord “symbool”? Symbool, van het Griekse "symbolon" hetgeen "teken" wil zeggen, is een wezen of een voorwerp dat een abstract begrip voorstelt of verbeeldt.

De benedictijn Bruno Van Havere geeft in zijn boek: "Het Zinnebeeld in de Kristelijke Kunst" volgende definitie voor symbolen: ‘Symbolen zijn voorstellingen van het onvergankelijke in zinnelijk waarneembare vormen; het één en het ander is in een <samengeworpen> met elkander, door gedachte-eenheid versmolten. Symbolen zijn feitelijk omgezette vergelijkingen. Ze ontstaan door overdracht van zinnelijke, concrete voorstellingen op het abstracte door het brengen van uitwendige vergelijkingspunten tot inwendige abstracte identiteit.

De symboliek is een beeldschrift, een tekentaal.’

Prof. Dr. J. M. Timmers geeft in zijn boek "Symboliek en Iconografie" volgende definitie: ‘... een symbool is een begrip, of de voorstelling daarvan, dat, een ander begrip vervangende, voor de waarnemende geest dit vervangend begrip samenvat.’

Zo is de hond bijvoorbeeld een symbool van trouw, de balans een symbool van de rechtvaardigheid, het kruis een symbool van de christenen, toren en palmtak het symbool van de heilige Barbara, het hakenkruis een symbool van het Derde Rijk en ga zo maar verder. De oorsprong waarom juist een bepaald voorwerp, dier of mens voor symbool staan is dikwijls onduidelijk en heeft vaak diepere gronden. Zo heeft bvb. het hakenkruis in oorsprong niets met het Derde Rijk te maken. Het is daarom nuttig enkele voorname symbolen van nabij te gaan bekijken om zo de waarde en oorsprong ervan beter te begrijpen.

Symbolen zijn tekens waaronder wij iets verstaan. Het schrift is een geëvolueerde vorm van symboliek, weinigen staan echter nog stil bij de oorsprong van het schrift of zijn op de hoogte van de evolutie ervan.
Ook attributen vormen een belangrijk deel van datgene wat wij onder symbolen verstaan. Het attribuut is een voorwerp, aan een door de kunst voorgestelde persoon toegevoegd, waardoor die persoon van alle andere personen onderscheiden wordt. Maar ook de personificatie is een symbool waarbij een persoon een niet stoffelijk begrip vervangt. Zo kan bvb. Maria de personificatie zijn van de Kerk. De allegorie is nauw verwant met symbolen, het is de symbolische voorstelling van een ideeën of een ander abstract begrip door middel van personen, zaken en handelingen. Een grijsaard met een zandloper en een zeis is een allegorie van de tijd. En verder is er nog de metafoor, een overdrachtelijke of figuurlijke uitdrukking die berust op een vergelijking. bvb.: het schip der woestijn, de kameel.

Symbolen zijn zo oud als de mens. Vooraleer de mens kon schrijven richtte hij reeds bouwwerken op. Deze bouwwerken waren in oorsprong dikwijls symbolen. Later zullen voornamelijk religies symbolen gaan gebruiken. Symbolen kunnen daarom, al naar gelang de religie, verschillende betekenissen hebben. Voor ons, Westerse mens, zijn de symbolen uit de bijbel en later uit het christendom de meest herkenbare.

http://DrTeL.Co.Nr

Reunion 2010, 15-12-2009
Gedachtesite: http://viewunity.tv/index.htm

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Reunion the peace to situation before was no peace. Stop every kind doing no peace.


Dit betekent geen oorlog of soms ietsijes aggressieteit violence war en waar maar ook doi!ING www.ANYBANK.US.MS
THIS WHAT YOU READ IS NO JOKE, YOU HERE MAYBE NOW FOR A LONG TIME YOUR OWN VOICE.

THIS IS YOUR FIRST CHOICE THINK
ABOUT YOU DO WITH INTERNET AND GLOBAL.

NETWORK ON ANY APPLICATION SYSTEM IS THE SAME UP TO DATE MULTIMEDIA DEVICE SERVER PARITY DSP.www

quote:

Op 15-12-2009 18:34 schreef AdyVanDeSloop
Babe You Rock

Rastafari is een levensbeschouwing, met zijn wortels in Afrika, de natuur, de leer, de doctrinaties en de wortels van Rastafari zijn Afrikaans in nature. De Nyahbinghitraditie van de Rastafaribeweging, is het Ancient Order of the NyahBinghi, een Afrikaanse gemeenschap die zich verzette tegen slavernij en kolonisatie.

De beweging kent geen officiële centrale leiding en heeft wereldwijd ongeveer een miljoen aanhangers (gekend als Rastafari's, Rastafara's, Rastas, Natty Dread´s of Rasta Rebels).
De oorsprong van de rastabeweging ligt in Jamaica in de jaren 30 van de 20e eeuw maar inmiddels verspreid over de hele wereld onder zowel zwarte als blanke bevolkingen. Sinds de opkomst van de reggaemuziek (rastafarian Bob Marley werd met zijn muziek bekend over de hele wereld) kreeg de rastabeweging ook veel aanhangers buiten Jamaica. Rastafari ontleent zijn naam aan de verering van de Ethiopische Keizer Haile Selassie I, wiens eigen naam Ras Tafari Makonnen was (Ras is een Ethiopische eretitel zoals het Engelse Sir of Lord).

De eerste Rastafari waren afstammelingen van slaven op Jamaica. Zij geloofden sterk in een terugkeer naar Afrika, iets wat ook werd gepropageerd door bekende emancipatie-/burgerrechtenactivisten als Marcus Garvey.

Rasta's leven naar de geboden van het Oude Testament. Deze vormt ook de basis voor veel van de Rastarituelen.

Dreadlocks: Veel Rastafarians dragen dreadlocks. Volgens het Oude Testament mag haar niet geknipt worden (Joden en Sikhs hanteren die regel ook). Dreads symboliseren ook de Leeuw van Juda.
Vegetarisch/Veganistisch: Rasta's volgen bepaalde voedingsvoorschriften waarbij veel dieren onrein worden beschouwd, zoals in Leviticus staat geschreven.
Meditatie: Veel rasta's gebruiken marihuana. Marihuana is een middel dat de meditatie bevordert en mensen zo dichter bij Jah (God) brengt. Het feit dat het roken van marihuana ook veel medicinaal positieve voordelen heeft maakt het roken van `The Holy Herbs' interessant voor de Rasta's
Dood: Rasta's vermijden iedere aanraking of associatie met de dood. Zij gaan dan ook niet naar begrafenissen.
Kleuren: de rastakleuren zijn groen (vruchtbaarheid), goud/geel (rijkdom), rood (het bloedvergieten tijdens de slavernij), naar de kleuren van de Ethiopische vlag en zwart (als de huid van het Afrikaanse volk).
Er zijn geen vaste rituelen. Wel houden veel Rastafarians zich aan de Sabbat (zaterdag) net als de Joden. Dan komen veel Rasta's samen om te 'reasonen' (overleggen en discussiëren) en te mediteren. Soms wordt ook marihuana gerookt bij meditatiesessies. De reden hiervoor is een bepaald citaat in de Bijbel "He causeth to grow grass for the cattle, and herb for the service of man, so that he can bring food out of the earth". De plant zou ook uit de aarde gekomen zijn op het graf van koning Salomon. Veel Rasta's eten Ital food ofwel zo natuurlijk mogelijk. Geen bewerkte voeding en vegetarisch of zelfs veganistisch. Er is een groot respect voor mens, dier en de natuur.
Speciale dagen zijn de herdenking van de kroning van de Keizer (2 november), ceremoniële verjaardag van de Keizer (6 januari), bezoek van de Keizer aan Jamaica (25 april), persoonlijke verjaardag van de Keizer (23 juli), emancipatie van slavernij (1 augustus) en de verjaardag van Marcus Garvey (17 augustus).

Naast de Bijbel, wordt er veel inspiratie op gedaan uit de Kebra Nagast en enkele andere oorspronkelijke geschriften van Afrikaanse profeten uit dezelfde tijd als de boeken in de Bijbel.

quote:

Op 13-01-2010 11:55 schreef AdyVanDeSloop
bluf war een lef zo veel anonyme en eentje die zegt wat anderen denken dat is echt tof van jouw Sylvia

eehm ik snap je niet helemaal